جلسه چهارم | توابع در زبان برنامه نویسی C

تعریف توابع : با استفاده از توابع می توان برنامه های ساخت یافته ای نوشت . در این نوع برنامه ها ، اعمال برنامه ، توسط بخشهای مستقلی که تشکیل دهنده برنامه اند انجام می شود . این بخشهای مستقل همان توابع هستند . امتیازات برنامه نویسی ساخت یافته عبارت اند از :

• نوشتن برنامه های ساخت یافته آسان است ، زیرا برنامه های پیچیده به بخشهای کوچکتری تقسیم می شوند و هر بخش توسط تابعی نوشته می شود . دستورالعملها و داده های موجود در تابع ، مستقل از سایر بخشهای برنامه است .

• همکاری بین افراد را فراهم می کند . به طوری که افراد مختلف می توانند بخشهای مختلفی از برنامه را بنویسند .

• اشکالزدایی برنامه های ساخت یافته ساده تر است . اگر برنامه اشکالی داشته باشد ، بررسی تابعی که این اشکال در آن به وجود آمده است ، ساده است .

نوشتن توابع : نوشتن توابع بیرون از محیط یا تابع main نوشته میشود و تعریف توابع به صورت کلی به شکل زیر انجام میشود :

نام تابع (لیست پارامتر ها) { دستورات ; }

نکته : اگر میخواهید تابع خود را بنویسید , حتما آن را در بالای تابع main خود بنویسید تا به مشکل بر نخورید.

نکته : برای صدا زدن یک تابع در تابع بدنه یا همان main خود باید اسم آن بنویسیم و درون تو پرانتز پارامتر های خواسته شده تابع را در اند بنویسیم ( اگر تابع ما پارامتذ خواسته شده نداشت , نباید درون پرانتز چیزی نوشت ) .

مثال 1-1 :

#include #include void salam (){ // do stuff}int main(){ salam(); getch(); return 0; }

تحلیل : درقطعه کد بالا یک تابع ه اسم salam تعریف کرده و در تابع main خود آن را صدا زدیم تا کد هایی را که درون آن نوشتیم , انجام دهد .

توابعی که یک مقدار را برمیگردانند : در بسیاری از مسئله هایی که توسط کامپیوتر حل می شوند ، نیاز به نوشتن توابعی است که یک مقدار را برگردانند . مثل تابع ( ) sin که سینوس یک زاویه را بر می گرداند . اینگونه توابع ، کاربردهای فراوانی دارند . برای نوشتن اینگونه توابع ، نوع آنها را باید در الگوی تابع و عنوان تابع مشخص کرد . برای برگرداندن مقداری توسط تابع ، از دستور return به صورتهای زیر استفاده می شود :

< عبارت > return

مقداری که توسط دستور return برگشت داده می شود ، در نام تابع قرار می گیرد . در برنامه فـراخـوان ، می توان نـام تـابع را بـه متغیری نسبت داد و از محتویات آن استفاده کرد . به عنوان مثال ، اگر ( ) f1 یک تابع از نوع int و x متغیری از نوع int باشد , میتوان X را در مقدار بازگشتی تابع نشان داد .

مثال 2-1 :

#include #include int sum (int x, int y){ int sum = x+y; return sum;}int main(){ int x = 14; int y = 13; printf("%d \n",sum(4,7)); printf("%d \n",sum(x,y)); getch(); return 0; }

تحلیل : در مثال بالا یک تابع تعریف کردیم که دو عدد را به عنوان پارامتر میگیرد و جمع آن ها در خروجی نمایش میدهد , در قسمت بدنه برنامه هم مقدار بازگشتی این تابع را پرینت کردیم .

نکته : درمثال کد بالا تمامی متغییر ها و نوع تابع ما , از یک نوع هستند ( int - مقدار عدد صحیح ) .

خروجی :

11 27

متغییر های عمومی و محلی : در بعضی از موارد نیاز است که متغیری داشته باشیم که هم در بدنه برنامه به آن نیاز داشته باشیم , هم در توابع برنامه , برای این کار کافی است همان روش تعریف متغییر قبلی را استفاده کنید , فقط متغییر درون هیچ تابعه ای , حتی تابع main خود ننویسید و تمام !!

مثال 3-1 :

#include #include int x = 34;int func1(){ printf("%d \n",x);}int func2(int x){ printf("%d \n",x);}int main(){ int x = 14; func1(); func1(x); getch(); return 0; }

تحلیل : درمثال بالا 2 تابع نوشتیم که یکی از متغییر عمومی برنامه استفاده میکند ( func1 ) و تابع دوم از متغییری که در تابع main به عنوان پارامتر داده شده است استفاده میکند و آن را در خروجی نشان میدهد.

خروجی :

34 14

تمرینات : • برنامه ای 2 عدد را به عنوان پارامتر به تابع داده و ضرب آنها را در خروجی نمایش دهد • برنامه ای بنویسید که درآن وقتی تابعی خاص را صدا میزنیم , 2 عدد را از کاربر دریافت کند و جمع آنها را نشان دهد • برنامه ای بنویسید که در آن وقمی تابع ret را صدا میزنیم و متغییر x را به آن میدهیم , متغییر عمومی x را با پارامتر تابع برابر قرار دهد. • رو کار تابع را توضیح دهید • چه نکات مهمی را باید هنگام تعریف تابع و پارامتر های ارسالی باید رعایت کنیم؟ • فرق تابعی از نوع int با تابعی از نوع string درچیست؟